The role of armed forces cyber espionage prevention on the right to security

Document Type : Original Article

Authors

1 PhD student in criminal law and criminology, Islamic Azad University, Ayatollah Amoli

2 Assistant Professor of Islamic Azad University, Ghaemshahr Branch

3 Cyber espionage, armed forces, human rights, security rights, betrayal

Abstract
The characteristic of any crime is that it endangers security. In this case, the penal system intervenes to express a reaction against the crime to restore the lost security. Considering that in espionage crime, security is more endangered than other crimes and considering that today most crimes are committed in cyber form and on the other hand because the armed forces have an important role in providing security and committing cyber espionage crime by They are considered as a more serious threat to security. In the present study, descriptive-analytical methods were examined to prevent cyber espionage of the armed forces in order to prevent security from being compromised. The results of the present study indicate that the use of both criminal and non-criminal prevention methods can be effective in preventing cyber espionage. For example, intensifying military punishment, which has a higher degree, can be considered as one of the criminal prevention strategies. Regarding non-criminal prevention, situational and social prevention techniques can be used, which are considered as applicable methods in all crimes, and it is also possible to resort to a series of special prevention methods, especially for computer crimes. The armed forces, such as careful selection of commanders, poverty alleviation, and undue discrimination, prevented them from committing crimes in order to ensure security.

Keywords


اردبیلی، محمدعلی (1388)، حقوق جزای عمومی، چاپ چهاردهم، تهران: نشر میزان.
آیین‌نامه انضباطی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران.
باقرپور، فاطمه (1392)، بررسی ابعاد جاسوسی رایانه‌ای با توجه به قانون جرایم رایانه‌ای، جلسه کانون وکلای دادگستری.
پیراسته، مرتضی (1396)، «بررسی نقش نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در تحقق دولت اسلامی مبتنی‌بر بیانات مقامات معظم رهبری»، فصلنامه علمی ترویجی بصیرت و تربیت اسلامی، سال چهاردهم، شماره 40.
ترکی، غلام‌عباس (1388)، «نگرش علمی و کاربردی به جرایم رایانه‌ای»، ماهنامه دادرسی، شماره 77.
جعفری لنگرودی، محمد‌جعفر (1396)، ترمینولوژی حقوق، چاپ سی‌ام، تهران: گنج دانش.
حسینی‌نثار، مجید؛ قاسمی، علی (1391)، «بررسی احساس امنیت و عوامل مؤثر بر آن در کشور»، مشهد: چهارمین کنفرانس برنامه‌ریزی و مدیریت شهری.
دهخدا، علی‌اکبر (۱۳۷7)، لغت‌نامه دهخدا، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
زراعت، عباس (1382)، شرح قانون مجازات، چاپ اول، تهران: انتشارات ققنوس.
ساریخانی، عادل (۱۳۷۸)،جاسوسی و خیانت به کشور، چاپ اول، قم: مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی.
سلطانی‌بهرام، سعید؛ دانش، لیلا؛ علی‌نژاد، رقیه (1394)، «مطالعه نقش پیشگیری انتظامی از جرم بر تأمین حس امنیت شهروندان تبریزی»، مطالعات جامعه‌شناختی، سال هشتم، شماره 29.
فرازی، صادق (1384)، «نگاهی بر ضرورت وجود نیروهای مسلح از منابع دینی و قانونی»، مجله حصون، شماره 5.
قانون اساسی.
قانون تجارت الکترونیک.
قانون جرایم رایانه‌ای.
قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح.
قانون مقررات استخدامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.
قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران.
مجموعه احادیث و حکایات اخلاقی (1389)، سازمان عقیدتی ـ سیاسی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران.
مجیدی، سید محمود (1388)، جلوه‌های ظهور حقوق کیفری امنیت‌مدار در فرانسه»، مطالعات حقوق خصوصی، شماره 2.
محمد نسل، غلامرضا (1387)، «رویکردهای پلیس برای پیشگیری از جرم»، مطالعات پیشگیری از جرم، سال دوم، شماره 5.
میر‌محمدصادقی، حسین (۱۳97)، جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی، تهران: میزان، چاپ 25.
نظرپور، مهدی (1386)، «جایگاه نیروهای مسلح در نظام جمهوری اسلامی ایران»، مجله حصون، شماره 14.