Violation of the privacy of telecommunications related to the judicial security of defendants and convicts in Iran and France

Pourghahramani, Babak; Ahmadi Sarbarzeh, Mozafar

Violation of the privacy of telecommunications related to the judicial security of defendants and convicts in Iran and France

Document Type : Original Article

Authors

babak pourghahramani ¹

Mozafar Ahmadi sarbarzeh ²

¹ Associate Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Maragheh Branch, Islamic Azad University, Maragheh, Iran.

² PhD in Criminal Law and Criminology, Islamic Azad University, Maragheh Branch, Department of Law, Maragheh, Iran

Abstract

Telecommunications is one of the basic rights of defendants and convicts, which is protected by various documents. In very exceptional cases, the legislature has violated the license, which is rooted in the legitimacy of education, so investigators and judicial officers have a wide range of tools. Investigations are needed to use it through telephone tapping, interception of letters and correspondence sent through telecommunications, and reporting violations to defendants and convicts. The purpose is to investigate the violations in the law of criminal procedure of Iran and France. The data were analyzed using library documents and analytical-descriptive method. The findings show that the French legislature has paid full attention to the protection of defendants and convicts in all aspects of human rights, which means a correct understanding of the legislation, but in Iranian law due to lack of information to defendants and convicts in violation of telecommunications, with moral principles, Sharia and civil liberties are in conflict. The novelty of the investigation is to address violations that violate ethical, religious, judicial security, and criminal procedure law. The results show that the approach of the legislators of the two countries is more security-oriented than protecting the citizens. In Iran, it is the strengthening of the rule of law and the regulation of telecommunications privacy that takes place in trials and in the field of privacy; in France, it is the legal protections in trials and in the field of telecommunications that ultimately lead to criminal protections for defendants and convicts. Is.

Keywords

Criminal Procedure

Judicial Security Document

Telephone Interception

Charter of Civil Rights

Violation of Communication Privacy

آشوری، محمد (۱۳۸۷). آئین دادرسی کیفری، تهران: انتشارات سمت، چاپ ۱۰، ویراست ۳، جلد ۲.

اصلانی، حمیدرضا (۱۳۸۶). حقوق فناوری اطلاعات، تهران: نشر میزان، چاپ ۱.

امانت، حمید (۱۳۹۰). «امنیت اجتماعی و ارائه الگوی سنجش آن»، فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی، دوره ۲، شماره ۲۷، صص ۱۷۵-۱۴۵.

انصاری، باقر (۱۳۸۳). «حریم خصوصی و حمایت از آن در حقوق اسلامی تطبیقی و ایران»، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، شماره ۶۶، صص ۵۳-۱.

باقی، عمادالدین (۱۳۹۹). «سند امنیت قضایی و گامی در تابوشکنی»، روزنامه اعتماد. بازنشانی شده در ۲۷/۷/۱۳۹۹، پیوند سایت http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/156745

پوریان، عزت‌الله (۱۳۸۹)، «مطبوعات، جرائم اجتماعی و احساس امنیت و آگاهی»، فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی، دوره ۱، شماره ۲۲، صص ۱۸۵-۱۶۳.

تدین، عباس (۱۳۸۷). «مطالعه تطبیقی مشروعیت تحصیل دلیل از طریق ضبط صدا و تصویر»، فقه و حقوق، سال ۴، شماره ۱۶، صص ۱۲۷-۱۱۳.

تدین، عباس (۱۳۸۷). «نظریه بطلان دلیل در فرایند دادرسی کیفری، با تأکید بر حقوق فرانسه»، فصلنامه تحقیقات حقوقی تطبیقی ایران و بین‌الملل، تحقیقات حقوقی آزاد سابق، شماره ۳۲، صص ۹۴-۷۶.

تدین، عباس (۱۳۸۸). «پیشگیری از نقص حریم خصوصی اشخاص در پرتو اصل مشروعیت تحصیل ادله کیفری»، مجموعه مقاله‌های همایش ملی علمی کاربردی پیشگیری از جرم قوه قضائیه، مشهد مقدس: بنیاد حقوقی میزان.

تدین، عباس (۱۳۸۷). مطالعه تطبیقی اصل مشروعیت تحصیل دلیل در آئین دادرسی کیفری ایران و فرانسه، رساله دکتری حقوق کیفری و جرم‌شناسی، به راهنمایی دکتر جعفر کوشا، دانشگاه شهید بهشتی تهران.

جعفری لنگرودی، محمدجعفر (۱۳۹۰). مبسوط در ترمینولوژی حقوق، تهران: کتابخانه گنج دانش، چاپ ۵، جلد ۴.

حیدری، الهام و فتحی، محمدجواد (۱۳۹۳). «گستره اصل آزادی تحصیل دلیل در دادرسی کیفری ایران و انگلستان»، مجله مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، دوره ۶، شماره ۲، صص ۳۲-۱.

خالقی، علی (۱۳۹۳). نکته‌ها در قانون آئین دادرسی کیفری، تهران: انتشارات شهر دانش.

دیبا نژاد، محسن. شایسته، یعقوب (۱۳۹۴). قانون آئین دادرسی کیفری در نظم کنونی، تهران: انتشارات مجد.

زراعت، عباس (۱۳۸۸). آئین دادرسی کیفری ایران با تکیه‌بر اصول و قواعد، تهران: موسسه فرهنگی دانش‌پذیر.

زر رخ، احسان (۱۳۸۹). «جرائم مخابراتی»، مجله حقوقی دادگستری، شماره ۶۹، صص ۷۹-۳۷.

بوریکان، ژان و سیمون، آن ماری (۱۳۸۸). آیین دادرسی کیفری، ترجمه عباس تدین، تهران: انتشارات خرسندی.

شایگان، فریبا (۱۳۸۹). «رسانه و آموزش جرم»، فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی، دوره ۱، شماره ۲۴، صص ۱۱۶-۹۱.

شریفی، عبدالحمید و شیداییان، مهدی (۱۳۹۶). «الزامات تساوی سلاح‌ها در رفتار دادستان و متهم با نگاهی به جرائم اقتصادی»، فصلنامه علوم اجتماعی ویژه‌نامه پیشگیری از جرم و حقوق، سال ۱۱، شماره ۴، پیاپی ۳۹، صص ۱۸۱-۱۴۹.

صبوری، پور مهدی (۱۳۹۴). «قاعده رد ادله در حقوق ایالات‌متحده و مقایسه آن با ضمانت اجراهای مشابه در حقوق ایران»، فصلنامه آموزه‌های حقوق کیفری، شماره ۹، صص ۱۵۴-۱۲۹.

فتحی، یونس و شاهمرادی، خیرالله (۱۳۹۶). «گستره قلمرو حریم خصوصی در فضای مجازی»، مجله حقوقی دادگستری، دوره ۸۱، شماره ۹۹، صص ۲۵۲-۲۲۹.

فرجی‌ها، محمد و مقدسی، محمدباقر (۱۳۸۷). «رویکرد تطبیقی به‌قاعده نامعتبر شناختن ادله در نظام عدالت کیفری کامن لا و ایران»، فصلنامه مدرس علوم انسانی، دوره ۱۲، شماره ۳، پیاپی ۵۸، صص ۱۴۴-۱۱۳.

فلاحی، احمد (۱۳۹۳). اصل ضرورت در جرم انگاری، تهران: نشر دادگستر، چاپ ۱.

قلی زاده، آذر و زمانی، عباس (۱۳۹۶). «مطالعه کیفی چالش‌های شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه در زندگی کاربران رسانه»، فصلنامه وسایل ارتباط‌جمعی رسانه، دوره ۲۸، شماره ۱، پیاپی ۱۰۶، صص ۱۱۹-۱۰۳.

قمی اویلی، الهام (۱۳۹۷). «حقوق متهم نزد ضابطین دادگستری در قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲»، فصلنامه علمی حقوقی قانون یار، دوره ۲، شماره ۶، صص ۴۵۵-۴۳۵.

قنبری باغستان، عباس (۱۳۹۳)، «نقش ارتباطات در توسعه مالزی: پیشینه‌ی تاریخی، نظام حقوقی و چشم‌انداز آتی»، فصلنامه انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، سال ۱۰، شماره ۳۷، صص ۱۹۵-۱۷۳.

کوشکی، غلامحسین (۱۳۸۶). «حمایت از حریم خصوصی در مکان خصوصی در مقررات دادرسی کیفری ایران»، مجله حقوقی دادگستری، شماره ۵۸، صص ۱۵۰-۱۳۵.

گل محمدی، مصطفی (۱۳۹۵). حمایت از حریم خصوصی در دادرسی‌های کیفری ایران و فرانسه، پایان‌نامه کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، به راهنمایی دکتر باقر شاملو، دانشگاه شهید بهشتی تهران.

مؤذن زادگان، حسنعلی و جهانی، بهزاد (۱۳۹۴). «مطالعه تطبیقی حقوق خانواده، متهم در فرایند تحقیقات مقدماتی در ایران و فرانسه»، فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضایی، دوره ۲۰، شماره ۶۹، صص ۱۸۴-۱۵۹.

مؤذن زادگان، حسنعلی و سهیل مقدم، سحر (۱۳۹۵). «قاعده بطلان دلیل در دادرسی کیفری با تأکید بر حقوق آمریکا»، مطالعات حقوق کیفری و جرم‌شناسی، دوره ۳، شماره ۲. پیاپی ۷، صص ۲۶۷-۲۴۳.

ویژه، محمدرضا (۱۳۹۰). «اﻣﻨﯿﺖ ﺣﻘﻮﻗﯽ به‌مثابه ﺷﺮط ﺗﺤﻘﻖ اﻣﻨﯿﺖ ﻗﻀﺎﯾﯽ»، راهبرد، شماره ۵۸، صص ۱۲۰-۹۵.

Ambroise. C. C. (2013). “La QPC et le droit pénal de fond. In : La QPC et la matière pénale”. Bruxelles : Bruylant: pp. 29-43.

Bouloc. B. (2006). “Procedure Penale”, Dalloz, Paris, Sirey, 20^ème edition.

Bouzat.P. (1964). “La loyauté dans la recherche des preuves, in: Coll,problemes contemporains de procedure penal,Melanges Hugueney”,Paris,Sirey:pp.155-177.

Bull.Civ. V. (1997).”Concept of personal life Soc: substitution of the term personal life for the term private life”, N.441.

Johnson.D G and nissenbaum. H. (1995).”Privacy and Database,computer,Ethics Infringement of telecommunication freedom in Iran and France criminal procedure”, Englewood,Nj:Prentic Hall.

Lambert. C. (1998).”Arret Strasbourg En l'affaire” , France. Recueil des arrêts et décisions, (Violation de l’article 8 de la Convention). Arrêt de la Cour de cassation refusant à une personne toute.

Mead.larry. (1999). “Police conduct In the obtaining of evidence application of the codes practice and judicial discretion in the determining of admissibility of such evidence”.

Paul. C. (1993). “Giannelli, Junk science: the criminal cases”, Crim. Law Criminol,No. 84:pp. 105–128.

Pradel. J. (2002). “Droit pénal compare”, 2e édition, French Paperback , Publisher: Editions Dalloz, Sirey: pp. 400-405.

Pradel. j. (2007). “Manuel de Procedure Penal”, Paris,Cujas,13 eme edition.

Tavani. Herman, T. (2008).”Informational privacy: concepts, theories and controversies.the hand book of information and computer ethics”,NJ: pp.131-164.