The Environment and Local Decentralization within the Normative Dimension of International Instruments

Document Type : Original Article

Authors

1 PhD student in Public Law, Department of Public Law, Faculty of Law, Theology and Political Science, Science and Research Branch of Islamic Azad University, Tehran, Iran

2 Assistant Professor, Department of Public Law, Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran

Abstract
As the essential substrate for social, economic, and political life, the environment is indispensable for human survival. To combat these crises, various approaches have been proposed, most notably the concept of decentralization through a participatory approach. This model encourages governments to empower local organizations and non-governmental organizations (NGOs) rather than relying solely on traditional service delivery. This empowerment enables local communities to organize their own affairs and participate freely in decision-making processes regarding the management of their territorial resources, in accordance with the principles of participatory justice. In the Iranian legal system, the role of these organizations as local entities is undeniable, necessitating the creation of appropriate conditions for their active participation in environmental affairs. This descriptive-analytical research seeks to address the following question: How is environmental protection through local and territorial decentralization evaluated from the perspective of international law? To answer this, the study examines the principles of decentralization and the right to a healthy environment, followed by an analysis of the concepts within selected international environmental instruments. By analyzing these documents within their normative and structural dimensions, the study concludes that the drafters of international environmental instruments have not disregarded local communities; although the level of attention in some instruments may not be optimal, they have, at the very least, not been overlooked.

Keywords

Subjects

کتب)
1- پورهاشمی، سید عباس و بهاره ارغند، حقوق بین‌الملل محیط زیست، چاپ اول، تهران، نشر دادگستر، 1392.
2- جلالی، محمد و یاوری، اسدالله؛ درآمدی بر حقوق اساسی، بنیاد حقوقی میزان، چاپ اول، پاییز 1399.
3- چالاما، شانکاریا و پیتر موریس. 1383. مشارکت برای نجات زمین. مترجمان: سید احمد خاتون آبادی و غلامرضا نادری.انتشارات دانشگاه تهران.
4- شیلتون، دینا و الکساندر کیس، کتابچه قضایی حقوق محیط زیست، ترجمه محسن عبداللهی، چاپ دوم، انتشارات خرسندی،1396.
5- صورت مشروح مذاکرات مجلس بررسی نهایی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، (1364)، جلد سوم، چاپ اول، تهران، اداره کل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی.
6- فلاح زاده، علی محمد. 1394. حقوق اداری تطبیقی؛ عدالت رویه‌ای. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.
7- فیروزی، مهدی، حق بر محیط زیست، تهران، انتشارات جهاد دانشگاهی، بی‌چا، 1384.
8- گروه صلح کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو دانشگاه شهید بهشتی، حقوق زیست محیطی بشر، چاپ اول، تهران، نشر دادگستر، 1389.
9- لواسانی، احمد. 1372. کنفرانس بین‌المللی محیط زیست در ریو. چاپ اول. انتشارات اداره نشر وزارت امور خارجه.
10- مرادی، مهرداد. 1394. آینده‌ی حقوق بین‌الملل محیط زیست. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش. تهران.
11- مشهدی، علی، حق بر محیط زیست سالم، الگوی ایرانی، فرانسوی؛ نشر میزان، 1392.
12- موسوی، سید فضل الله. 1385. سیر تحولات منابع حقوق بین‌الملل محیط زیست. تهران: انتشارات میزان.
13- هاشمی، سید محمد. 1377. حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران. تهران: نشر دادگستر.
14- هداوند، مهدی و علی مشهدی، اصول حقوق اداری در پرتو آراء دیوان عدالت اداری، چاپ دوم، انتشارات خرسندی، 1391.
مقالات)
1- احمدی تنکبانی، مهدی و شیخ‌الاسلامی کندلوسی، نادر و احمدی، مسعود، «تحلیل محتوای کیفی عوامل موثر بر خط‌مشی‌گذاری عمومی در حوزه محیط‌زیست»، فصلنامه مجلس و راهبرد، سال بیست و نهم، شماره یکصد و یازدهم، پاییز 1401.
2- افتخار جهرمی، گودرز، «حق بر محیط‌زیست با تاکید بر حق دسترسی بر اطلاعات زیست‌محیطی»، تهران، نخستین همایش حقوق محیط زیست ایران، 1382.
3- بلیک، الیزابیت و فرهاد جم. 1388. دموکراسی زیست محیطی برای حفاظت از محیط زیست در حقوق بین‌الملل. مجله راهبرد. شماره .50.  سال هجدهم.
4- پارسا، علیرضا، «محیط زیست و حقوق بشر»، مجله اطلاعات سیاسی و اقتصادی، شمارۀ، 1377.
5- جم، فرهاد، «دسترسی به عدالت زیست محیطی: کاوشی در نظریه سمت و طرح دعاوی منفعت عمومی در ایالات متحده آمریکا»، فصلنامه حقوق اساسی، سال هفتم، شماره 9، تابستان 1387.
6- حبیبی، محمد حسن، «بررسی حق آگاهی مردم به عنوان یک حق اساسی»، حقوق اساسی، سال اول، شماره اول، ص/65/، 82 و 83، 1382.
7- حبیبی، محمد حسن، «حق برخورداری از محیط زیست سالم به عنوان حق بشریت»، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، ش60، تابستان82.
8- دبیری، فرهاد و [دیگران] 1391. تحلیلی بر نقش محور دوم دستور کار 21 در توسعه حقوق محیط زیست در ایران. علوم و تکنولوژی محیط زیست.دوره چهاردهم. شماره54.
9- رضایی، مهدی و محمد مهدی رضوانی‌فر. 1398. سیاست‌گذاری عمومی و مساله حق بر محیط زیست سالم در نظام حقوقی ایران. فصلنامه حقوق اداری(علمی پژوهشی). سال هفتم. شماره 20.
10- رمضانی قوام آبادی، محمدحسین. 1393. اقتصاد سبز: گامی به سوی تحقق توسعه پایدار در حقوق بین الملل محیط زیست. دو فصلنامه دانشنامه حقوق اقتصادی. سال بیست و یکم. شماره 6.
11- رمضانی قوام آبادی، محمدحسین، شفیق فرد، حسن، «توسعه پایدار و حق بر محیط زیست سالم : چشم‌انداز نسل‌های آینده»، فصلنامه علمی پژوهشی سیاست جهانی، دوره‌ی پنجم، شمارۀ اول، بهار 1395.
12- رمضانی قوام آبادی، محمدحسین و جوادمنش، جواد، «مطالعه تطبیقی گسترده مفهوم ذی‌نفع در اقامه‌ی دعوای زیست محیطی در حقوق ایران و اتحادیه اروپا»، فصلنامه مطالعات حقوق عمومی، دورۀ46، شمارۀ4، 1395.
13- صلح‌چی، محمدعلی و رامین درگاهی. 1392. بررسی ماهیت حقوق همبستگی: حقوق جمعی یا مردمی. فصلنامه پژوهش حقوق عمومی.شماره41.
14- فریادی، مسعود. 1395. مبنای اکولوژیک اصل عمومی بودن وظیفه حفاظت محیط زیست. فصلنامه تحقیقات حقوقی. شماره 78.
15- کوشکی، غلامحسین، «سازمان‌های غیردولتی از انفعال تا مشارکت رو به فعال در تعقیب دعوای عمومی(با نگاهی به قانون آیین دادرسی کیفری)»، مجله پژوهش حقوق کیفری، شمارۀ4، 1392.
16- ناصری، هادی، «نقش شهروندان در حفاظت از محیط زیست»، روزنامه دنیای اقتصاد، شماره 3067، 1392.
17- ویژه، محمدرضا، «حق دسترسی به اطلاعات محیط‌زیست: بررسی حقوق بشر اروپایی»، مجله محیط‌شناسی، سال سی و دوم، شماره 40، زمستان 1385.
پایان‌ نامه‌ها)
1- سیّاح پور، محمدجواد. (1398). حفظ محیط‌زیست در پرتو جایگاه جوامع محلی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. پردیس فارابی دانشگاه تهران.
2- مظفریان، یلدا، «تعامل حقوق بشر و حقوق محیط زیست در حمایت از حقوق مردمان بومی»، پایان نامه کارشناسی ارشد حقوق محیط زیست، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، شهریور 1399.
1.      .Harrison K.; “Talking with the Donkey: Cooperative Approaches to Environmental Protection”, Industrial Ecology Journal of, (1998), Vol. 2, No. 3, PP. 52-53.
2.      .Mapar ٬Mahsa et al ٬Sustainability indicators for municipalities of megacities: Integrating health, safety and environmental performance ٬Ecological Indicators 83 (2017).271-291.